آشنایی با سوارکاری و ابزار و مسابقات آن

آشنایی با سوارکاری و ابزار و مسابقات آن
آشنایی با سوارکاری و ابزار و مسابقات آن|30016670|zt







فرمت فایل: word



تعداد صفحات: 11









سوارکاری از ورزش‌هایی است که در چند دههٔ اخیر مورد توجه خاصی قرار گرفته‌است، با این وجود سابقه‌ای طولانی داشته‌است و می‌توان آن را از کهن‌ترین ورزش‌ها به‌شمار آورد. این ورزش امروزه نه تنها به عنوان یک رقابت سالم و مفید، بلکه به عنوان سرگرمی و به منظور گذراندن اوقات فراقت مورد توجه قرار گرفته‌است، و با این که نسبت به بسیاری از ورزش‌ها پرهزینه به نظر می‌رسد، هر ساله تعداد بیشتری طرفدار به سوی خود جلب می‌کند.



سوارکاری چیست؟



سوارکاری ورزش، هنر و روش‌هایی است که به سوار شدن و هدایت کردن اسب مربوط می‌شود. ویژگی این ورزش این است که انسان و مرکب (معمولاً اسب) را متحد می‌سازد، بنابرین موفقیت اسب و سوارکار به ارتباط و اعتماد و احترامی که آن دو برای یک دیگر قائل‌اند، بستگی دارد.









تاریخچه:



سوارکاری ورزشی بسیار قدیمی است که از دیرباز به منظور جنگیدن یا پیام‌رسانی به افراد آموزش داده می‌شد.



اریخ رام کردن اسب هنوز به درستی شناخته نشده‌است. باستان‌شناسان با توجه به قدیمی‌ترین آثار بر جای مانده از پیشینیان در رابطه با رام کردن اسب‌ها، معتقدند که اولین اسب‌های اهلی به بیش از سه هزار سال قبل از میلاد برمی‌گردند. قبل از آن اسب به منظور تهیهٔ غذا شکار می‌شده‌است. البته باستان‌شناسان در بعضی نقاط از اروپای شرقی دهنه‌هایی پیدا کرده‌اند که به شش هزار سال قبل از میلاد برمی‌گردند. این نشان می‌دهد که انسان از آن زمان سعی داشته‌است که اسب را رام کند و از آن بهره ببرد، ولی به دلیل سرعت آن در فرار موفق نشده‌است. قدیمی‌ترین آثار در اروپای شرقی، شمال قفقاز و آسیای مرکزی یافت شده‌اند.



اگرچه اهلی ساختن اسب در مقایسه با حیواناتی چون سگ (نه هزار سال قبل از میلاد) و گوسفند و بز (پنج هزار سال قبل از میلاد) مؤخر بود، با این وجود تحول عظیمی در زندگی انسان به‌وجود آورد. انسان نه تنها از گوشت و شیر اسب بهره می‌برد، بلکه برای جابه‌جایی نیز از او استفاده می‌کرد. نکتهٔ جالب در این باره این است که مورخان عقیده دارند که مردم قبل از یادگیری چگونه سوار شدن بر اسب، از ارابه استفاده می‌کردند. آنان برای این فرضیه خود دو دلیل عمده ارائه می‌کنند:



• فسیل‌های پیدا شده نشان می‌دهند که اسب‌های آن دوره برای حمل انسان بسیار کوچک بوده و قد آن‌ها (بلندی جدوگاه) به بیش از ۱۴۰ سانتی‌متر نمی‌رسید.



• قبل از آن که اسب توسط انسان رام شود، مردم از ارابه استفاده می‌کردند و آن‌ها را به حیواناتی از چون گاو یا الاغ وحشی می‌بستند. بستن ارابه به اسب‌های کوتاه قد خیلی دشوار نبود، در حالی که سوار شدن بر کمر اسب باعث وحشت و رم کردن آن می‌شد.





مطالب دیگر:
گزارش کارآموزی معدنی مربوط به ژئوفیزیککتاب رموز موفقیت در بازاریابی شبکه ای موفقیت یا شکست در 90روز نخستکتاب چگونه یک سوپر استار بازاریابی شبکه ای شویدکتاب شهروند الکترونیکیامتحان از فصل اول ریاضی هفتمامتحان از درس اول علوم پایه پنجم ابتداییدانلود پاورپوینت حساب مستقل وجوه سپردهدانلود پاورپوینت حساب مستقل وجوه درآمد اختصاصیدانلود پاورپوینت نقش مدیریت خرید و تداركات در بازرگانی و اقتصاد ایران (فصل اول کتاب سیستمهای خرید، انبارداری و توزیع انواری رستمی)کسب و کار خانگی اینترنتی فوق جدیدفایروال چیست و چگونه کار میکندکتاب ترویج وب گاه در صنعت گردشگریکتاب 101 نکته کاربردی در بازاریابی اثربخشکتاب لغات تخصصی computer_itکتاب شاخص و معیارهای پیچیدگی نرم افزارکتاب تکنیک های مدل سازی (Modeling Techniques)طرح توجیهی جمع آوری شیر به ظرفیت 8500 کیلوگرم در روزدانلود تحقیق جامع و کامل شایستگی مدیرانپاورپوینت نقش مدیریت خرید و تداركات در یك سازمان بازرگانی و تولیدی(فصل دوم کتاب سیستمهای خرید، انبارداری و توزیع انواری رستمی)سنجش انلاین پارامتر های کیفی ابجزوه کامل ماشین الات ساخنمانی و راه سازیپرتکرار ترین لغات در ازمون IELTS همراه با تعریف کامل و اسان10 داستان اموزشی انگلیسی کوتاهResearch روش تحقیقآنالیز غیر خطی پوش آور در sap